Mijn bestseller "Blinde Ambitie” heeft details over hoe Gerrit Zalm (VVD) aanstuurde op nieuwe verkiezingen door minister Roelf de Boer (LPF, VVD) te suggereren dat hij vice-premier kon worden als Herman en ik werden geloosd. De campagne van Zalm “Heinsboek en Bomhoff kunnen elkaar’s bloed wel drinken” was uit de lucht gegrepen. De VVD wilde de verloren kamerzetels terug en vond in Roelf de Boer een naief man, en in Steven van Eyck een ambitieuze assistent die daarbij hielpen. De volledige tekst van “Blinde Ambitie” staat op website eduardbomhoff.com .Hieronder nog een samenvatting ontnomen aan de officiele website parlement.com

…Toen zijn collega Heinsbroek bleek een zekere populariteit te genieten bij een deel van de achterban, ondernam fractievoorzitter Wijnschenk pogingen om hem naar voren te schuiven als nieuwe politieke leider. Omdat de partij daar niet in mee leek te gaan, dreigden zij met oprichting van een nieuwe partij. Dit, alsmede Heinsbroeks publieke optreden en sommige beleidsmatige uitlatingen, verstoorden de samenwerking met vicepremier Bomhoff. Hij trad af nadat de LPF-fractie in de Tweede Kamer het aanblijven van hem en minister Heinsbroek op 16 oktober 2002 niet bleek te steunen. De avond ervoor had minister-president Balkenende, op instigatie van LPF-minister De Boer, hem en Heinsbroek voor de keuze gesteld: aftreden of de val van het kabinet veroorzaken. Als reden werd de moeizame verhouding tussen beide ministers opgegeven. Ondanks het aftreden van Bomhoff en Heinsbroek beëindigden de fractievoorzitters van CDA en VVD (Verhagen en Zalm) diezelfde dag de samenwerking met de LPF en viel het kabinet alsnog. Als reden gaven zij de instabiliteit van die partij op.